در حرکتی شایسته تقدیر مجله خبری ساعت 19:15  شبکه اول سیما به مسئله معماری داخلی پرداخت البته درست است که گزارش از یک همایش بود و شاید خیلی مفید نبود اما از آن جهت مفید فایده بود که این مسئله یعنی معماری و معماری داخلی برای صدا و سیما دارد اهمیت پیدا  می کند هر چند کم که باید بیشتر شود  و هر روز زمانی را به این مسئله اختصاص دهند در قالب گزارش ، مستند ، آموزش و....

اهمیت پیدا کردن این مقوله برای صدا و سیما منجر می شود که ابزاری قوی برای فرهنگ سازی و رساندن معماری و  معماری داخلی به جایگاه اصلی خودش  و قابل فهم کردن آن برای مردم موجود باشد که بتوان از آن بهره جست.

وجود چنین ابزارهایی لازم به نظر می رسد .........

در سویی دیگر چیز جا لبی هم در این چند روزه به چشمم خورد که از آن هم می شود در این جهت بهره برد مجله ای خانوادگی در صفحه ای به نام دکوراسیون به مسائلی برای تزئین خانه می پردازد (کارهایی که هر کسی در خانه خود می تواند انجام دهد) مطالبش را فرصت نکردم کامل بخوانم تا از لحاظ علمی بررسی کنم ولی همین قدر که یک چنین نشریه ای به این موضوع پرداخته جای شکر دارد البته به شرطی که مطالبش از لحاظ علمی درست باشد و در کنار آنکه نکاتی را یادآوری می کند به امر فرهنگ سازی هم بپردازد.

البته در سوی دیگر هستند کسانی که بایستی طلیعه دار فرهنگ سازی باشند و از آن ابزاری ) مجلات مثلا تخصصی ) که در اختیار دارند درست استفاده کنند و در جهت بهبود اوضاع علمی ، فرهنگی و ... معماری و معماری داخلی گام بردارند که متاسفانه این کار را نمی کنند .......

از آنجایی که سواد معماری داخلی و معماری در کشور ما نسبت به سایر کشور ها پایین است لذا ضروری به نظر می رسد که  با نگاهی به اینگونه ابزارها و سرو سامان دادن آنها  راهی برای فرهنگ سازی یافت که اولین قدم برای حل معزل معماری کشورست.

در همان گزارشی که ذکرش رفت حرف جالبی از سوی جناب دکتر اصانلو رئیس دانشکده معماری سوره زده شد و آن اینکه پشت ساخت و ساز های کلان ما معماران حضور ندارند و مردم به معمار فقط به عنوان کسی می نگرند که برگه ای حقوق برای دریافت پروانه و .... را امضا می کند و نه هیچ چیز دیگری  یعنی اگر این برگه نبود معمار دیگر کاری برای انجام دادن نداشت عمق این فاجعه بسیار زیاد است و واقعا نیاز به تفکر بسیار و حل دارد و به گمان من ، به عنوان عضو کوچکی از این جامعه و کسی که در هر دو رشته مرتبط به هم معماری و معماری داخلی از دور دستی بر آتش دارم و همواره دانشجوی این مسیرم ، گام اول برای حل مشکل معماری در ایران فرهنگ سازی است تا مردم ارتباط گذشته را با معماری برقرار کنند یا حداقل معمار و حضورش را به رسمیت بشناسند به عنوان یک نیاز برای طراحی نه به عنوان امضای پای یک برگه ......

سخن بسیار است وگفتن تنها سودی ندارد باید راهی جست باید از جایی شروع کرد یا به قول مهندس غمامی بایستی روشی پیدا کرد تا از وضع نا بسامان موجود کمترین آسیب را دید و سپس به سوی بهتر شدن گام برداشت به امید روزی که مرد میدان عمل باشیم و نه سخن خالی ، که این دومی از هر کسی بر می آید چه دانشجوی ترم اول چه دکتر فلانک همه می دانند که معماری ما در تمام جنبه ها دچار مشکل است پس زودتر گام در مسیر درمان آن بگذاریم تا بیماری مزمنش کار دستش ندهد و او را به وادی مرگ . نابودی نکشاند.

هر کدام از خود شروع کنیم گویی که باید اولین گام را ما برداریم.....