سینما و تلویزیون ما
من واقعا حرفی برای گفتن ندارم با این سینما و تلویزیون که هیچ حرفی
برای گفتن ندارن با این فیلمها و سریالهای ضعیف و بی سر وته و شبه هندی البته بهتر
بگم فیلم فارسی ........
عششقهای بی سر و ته ، داستانهای بی محتوا ، خواستگاری یه دختر از یه
عالمه پسر ، دیالوگهای پوچ ، جوکها و پیامک هایی که فیلم میشن ، فیلم هایی که به
خاطر حضور یه نا بازیگر خوشگل و خوش تیپ کلی می فروشن و هزاران هزار فیلم بی مفهوم
دیگه که فقط فکرشون پر کردن جیب تهیه کننده و سینما دار و باقیه است این مشکل رو
توی یه پست دیگه هم بهش بر خورده بودیم ، به فکر خود بودن و پر کردن جیب خود بی
توجهی به پیشرفت جامعه و اهداف معنوی.........
اونوقت می گن چرا اینقدر مردم کم میرن سینما؟؟؟متاسفانه ما تماشاگران
فهیم هم که فیلم پر محتوا بخواهند کم داریم شاید اگه داشتیم و اگه می خواستن و اگه
می رفتن سینما برای فیلم های پر محتوا،معنا گرا و... شاید ، بازم تاکید می کنم
شاید ، وضع سینمای ما این نبود که الان هست.
به قول یه دوستی که : « مردم ما دیگه زحمت فکر کردن به خودشون نمی دن
که یه فیلم معنا گرا ببینن ، ترجیح میدن همین مثلا فیلم ها رو ببینن ، همین هایی که
آبروی سینمای ایران رو می برن...»
ما فیلم ساز خوب کم نداریم ، فیلم های خوبم کم نمی سازن ، ولی چرا
مردم ما از دیدن بسیاری از این فیلم ها محرومن ، بعضی دیگه رو هم سینما های کمی
اکران می کنن ، بعضی رو هم مردم کم ازشون استقبال می کنن ، منم اگه کارگردان بودم
یا میرفتم یه جایی که واسه کارم بیشتر ارزش قائل بشن یا تن به خفت می دادم و مزخرف می ساختم.......
ما عباس کیا رستمی رو داریم که فیلمی می سازه که می گه 30 سال بعد می
فهمین فیلم من چیه ، ما محسن مخلباف،مجید مجیدی،بهرام بیضایی،بهمن فرمان آرا،جعفر
پناهی وخیلی های دیگه رو داریم که الان یا خاطرم نیست یا می ترسم اسمشون رو اشتباه
بگم و شرمنده بشم ما خیلی چیزا داریم وانگار که نداریم ..........
دلم برای پری و هامون و بوی کافور، آره دلم تنگ شده واسه فیلم هایی که
دیدم ، واسه فیلمهایی که حسرت دیدنشون رو کشیدم چون مجوز اکران تو ایران رو نگرفتم
، واسه فیلم هایی که جوایز جشنواره های معتبر رو درو می کردن ، دلم تنگ شده دلم
تنگ شده واسه سینمای ایران ، دلم تنگ شده واسه پری واسه هر فیلم دیگه ای که بارها
دیدم و بازم می خوام که ببینمشون و ازشون سیر نشدم ، دلم تنگ شده واسه اینکه بعد
از دیدن یه فیلم احساس رضایت کامل داشته باشم ، دلم تنگ شده واسه اینکه به سینما و
تلویزیون کشورم افتخار کنم ، دلم تنگ شده..................
این وبلاگ متعلق به پرهام شکوهی و مائده ضیاپور است.