چندی پیش از کنار شهر جدید پردیس برای چندمین بار عبور کردم ولی این دفعه خیلی دقت کردم و به این معضل پی بردم که  در کشور ایران کار طراحی شهری بدون توجه به اصول و تئوری ها انجام می شود....

ساختمانهایی بدون معماری ارزشمند، فقط تکرار بی ارزش و پوچ مکعبهایی بدون تفکر....

شهری که فقط خوابگاه است هرچند مسئولان تلاش میکنند بگویند که چنین نیست و به آن شهرداری و ادارات مستقل ، دانشگاه و... اعطا کردند تا شخصیت مستقل یک شهر به خود بگیرد ولی آیا ایشان می دانند که واقعا چه چیزی به یک شهر شخصیت می دهد و تعریف شهر بودن را برایش معنی می کند؟؟

آیا شهری که مردمش به آن احساس تعلق نکنند و برایشان فرقی نکند کجا باشد یا چه نامی را یدک بکشد شهر است؟؟؟

شهری که مردمش در آن حس آرامش نداشته باشند شهر است؟؟؟

نمی دانم چرا شهری که بر روی زمین بکر ساخته شده بدون مطالعه و واگذاری کار به کاردان واقعی و جامعه دانشگاهی معضلی دیگر واین بار با نام ...!! جدید به معضل شهرهای کشور می افزاید؟؟

ما در تمام شهرهامان حتی جدیدهایش راه غلطی را پیش گرفته ایم کاش از خواب غفلت بیدار شویم وکمی هم به فکر مردمی باشیم که در شهرها قرار است زندگی کنند نه اینکه به فکر پر کردن .......