اسم مهندس نادر خلیلی شاید برای خیلی ها آشنا و برای بسیاری دیگر از ما نا آشنا باشد ولی باید عرض کنم ایشان یکی از معماران سرشناس ایرانی بودند که در جهان به سبب پروژه خانه هایی که با کیسه های شنی ساخته می شوند و مزایا ی فراوانی دارند شناخته شده هستند.ایشان در زمان زلزله مهیب بم هم به ایران آمدند و پیشنهاد ساخت این خانه ها را به مسئولان دادند و حتی با دست خودشان یک نمونه از آنرا ساختند (خانه ای که در زمان کوتاه یک روزه سا خته می شد زیرا هیچ نیازی به ملات نداشت) ولی به دلایل مختلف شاید مثل منفعت طلبی و... مورد قبول واقع نشد.مثل خیلی از پروژه هایی که توسط ایرانیان مقیم خارج با عشق وعلاقه به وطن ارائه می شود ولی با نوعی ....!!! رد می شود.گویی یادمان رفته آنها هم اهل این آب و خاک هستند آنوقت می گوییم چرا مغز ها از ایران گریزانند.پاسخ این پرسش با شما....

به هر حال باید به عرض برسانم که شخصی با این اعتبار جهانی و این ایده ارزشمند نه تنها در ایران ناشناس بود و هیچ گاه نامش را از هیچ کجا توی این مملکت نشنیدیم ، حتی  هیچ مجله معماری هم در مورد پروژه ایشان هیچ مطلبی ننوشت(وقتی می خواستم در این باب مطلبی بخوانم مجبور شدم به مجلات خارجی مراجعه کنم) یا اگر نوشته من بی اطلاعم .در گذشت این معمار ایرانی که مایه مباهات همه ایرانیان است هم هیچ جایی مطرح نشد و من آنرا از وبلاگ یک دوست  ایرانی معمار ساکن فرانسه خواندم ولی با تاخیر زیاد (حدود سه ماه ) و این همه سهل انگاری و فراموش شدگی شاید فقط به این دلیل است که وی ساکن آمریکا بود.ولی می دونین دلیل اصلیش همونیه که بارها عرض کردم که ما قدر داشته هامون رو نمی دونیم و در بند یه چیزی گرفتاریم که اینجا مجالی برای بحث در آن باب نیست...

 در نهایت با کمال تاسف در گذشت این معمار بزرگ وخلاق (مهندس نادر خلیلی ) را تسلیت می گم...