هفته قبل به کنفرانس سکونتگاههای سنتی زاگرس رفتم خوب بود ولی ایراداتی داشت و خوبی هایی هم....
از ایرادات بگم :
(1)کسانی که مقاله ارائه داده بودند گویی بر مطالب اشراف نداشتند و از روی متنی که دستشون بود یا از روی پاور پوینتی که نمایش می دادند می خوندن البته در مقایسه پاور پوینت دوستان داخلی و خارجی ها به این نتیجه رسیدم که این ابزار برای آشنایی بیشتر مخاطب و درک بهتر اون از مطلب و به طور کلی درگیر کردنش با موضوع مورد بحث و ارائه نمونه های تصویری بیشتر از موضوع برای فهم اونه !!!! البته نمی دونم این تعریف از این ابزار برای هر دو گروه یکی بود یا نه؟؟؟
(2)ایرانی های عزیز از هر قشری که بودن استاد ، عضو هیئت علمی جایی یا دانشجوی فوق لیسانس یا دکتری اونقدر ثقیل و پیچیده مطالبشون رو ارائه می دادن که خیلیها چیزی از بحث نمی فهمیدن اینو مطمئنم دلیل اصلیشم به نظر من همون از رو خوندن بود.کاش یه خلاصه ای از مطلبشونو توضیح جامع و قابل فهم می دادن .
(3)تعداد مقالات ارائه شده به قدری زیاد بود که خسته کننده سده بود و مجال را از بحث و پرسش وپاسخ پیرامون موضوعات ارائه شده و گاه حتی از جمع بندی توسط رئیس جلسه می گرفت.
(4)اتفاق جالبی که می تونست بیفته و نیفتاد : ایجاد حلقه های بحث و درس توسط بزرگان معماری و شهرسازی کشور که در کنفرانس حضور داشتند برای دانشجویان بود که می تونست مفید فایده باشه.کار که توسط خود بچه ها اتفاق می افتاد هر جا که استادی رو تنها و در خلوت گیر می آوردن به سرعت شروع به سئوال و راه اندازی حلقه بحث می کردند.کاش پیش بینی می شد.....
در نهایت باید از همه دست اندر کاران این همایش تشکر کرد که کار بزرگی انجام دادن.حضور چهره های مطرح معماری و شهر سازی کشور در این سه روز در کنار هم خیلی خوشحال کننده بود باشد که از این همایش ها عایدی برای آینده معماری و شهر سازی کشور بر آید به امید او....
گزارش تصویری هم به زودی
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۸۷ ساعت 14:50 توسط پرهام شکوهی و مائده ضیاپور
|
این وبلاگ متعلق به پرهام شکوهی و مائده ضیاپور است.