محمدرضا شیرازی، دانشجوی دکترای معماری دانشگاه فنی کوتبوس آلمان مي گويد: متاسفانه در معماری معاصر ایران حوزه‌های آموزشی و حرفه‌ای بیشتر «تصویر بنیاد» بوده‌اند تا «متن بنیاد»
محمد رضا شیرازی ۳۱ سال دارد و فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد معماری از دانشگاه علم و صنعت ایران، عضو هیات علمی دانشگاه هنر اسلامی تبریز و دانشجوی دکترای معماری دانشگاه فنی کوتبوس آلمان در حوزه‌ی پدیدارشناسی معماری است؛ از وی تا به حال بیش از ۱۵مقاله در زمینه‌ی نظریه‌ی معماری در مجلات تخصصی معماری و شهرسازی و نیز كتاب‌هاي ترجمه‌ «شعر فضا»، منتخب مقالات تادائو آندو توسط نشر گام نو، در سال ۱۳۸۱ و ترجمه و تدوین کتاب «نظریه‌های پسامدرن در معماری» نشر نی ۱۳۸۶ منتشر شده است.

***
«نظریه‌های پسامدرن در معماری‌» در ۳ بخش تدوین شده است؛ بخش اول آن مقدمه‌ی کتاب «نظریه‌پردازی برنامه‌ی کاری جدیدی برای معماری» به ویراستاری کیت نسبیت است که به جمع‌آوری مقالات برجسته‌ی معاصر حوزه‌ی معماری پرداخته است.

وی در این مقدمه جریانات اصلی معماری معاصر غرب را معرفی کرده و در آن به شرح تاثیر گفتمان‌های فکری و فلسفی بر معماری پرداخته است. این متن به جهت ایجاز و نیز ارجاعات متعدد به افراد و مفاهیمی که برای خواننده‌ی ایرانی نا آشنایند
جریانات تاثیرگذار معماری معاصر جهان همواره مبتنی بر نظریه و نظری پردازی بوده‌اند. اما متاسفانه در معماری معاصر ایران حوزه های آموزشی و حرفه ای بیشتر "تصویر بنیاد" بوده اند تا "متن بنیاد".
نیاز به تعلیقاتی داشته که در دو ضمیمه تدوین شده است.

ضمیمه اول توضیحات مختصری است که کیت نسبیت در ابتدای هر یک از مقالات کتاب آورده است. ضمیمه دوم نیز شرح اصطلاحات و مفاهیمی است که در متن آمده‌اند و نویسنده توضیحاتی را برای هر یک از منابع متعدد گرد‌آورده؛ همچنین تصاویری نیز انتخاب شده‌است که درک مطالب متن را آسان‌تر خواهند کرد.

محمدرضا شیرازی پیرامون ضرورت تدوین کتاب می‌گوید: همان طور که در مقدمه‌ی کتاب هم عنوان کرده‌ام به نظر من معماری معاصر ایران از فقدان نظریه رنج می‌برد؛ اگرچه نظریه در معماری را می‌توان با ظهور معمار مؤلف دوره رنسانس هم‌زمان دانست. نکته این است که جریانات تاثیرگذار معماری معاصر جهان همواره مبتنی بر نظریه و نظری‌پردازی بوده‌اند اما متاسفانه در معماری معاصر ایران حوزه‌های آموزشی و حرفه‌ای بیشتر «تصویر بنیاد» بوده‌اند تا «متن بنیاد»، یعنی ارتباط با جریانات معماری معاصر به واسطه تصاویری است که البته با سلیقه‌ای «رسانه‌ای» از طریق مجلات و اخیرا اینترنت به دستمان می‌رسند و عمدتا فاقد متن‌های نظری و اندیشه‌های نهفته در خویش‌اند و اگر متنی هست، به دلایلی مورد بی‌توجهی ما قرار می‌گیرند. این امر ما را به نوعی «معماری کاغذی» راه برده که در آن آموزش و عمل معماری تا حد نوعی تقلید صوری و بصری بدون آگاهی از نظریه‌های پس آثار تقلیل یافته است. 

ترجمه و تدوین این کتاب در واقع براي پاسخ‌گویی هر چند جزیی به وضعیت جاری معماری ایران است.
منبع : سایت خبرگزاری کتاب ایران