سلام دوستان همراه

نمی دونم اصلا کسی هست که وبلاگم رو دنبال کنه یا نه؟امروز دقیقا یک سال از روزی که اولین پست رو واسه وبلاگم نوشتم میگذره.خودم که اصلا از خودم و این یک سال که گذشت راضی نیستم چون اصلا اون برنامه ای رو که تو ذهنم بود وروی کاغذ آورده بودم رو نتونستم اجرا کنم شاید بشه یه بخشی از کاستی ها رو گردن نداشتن وقت و درگیری ها بندازم و خودم رو توجیه کنم ولی در حقیقت پیش وجدان خودم کم میارم بحر حال میگن همیشه باید از گذشته درس گرفت تا آینده را بهتر ساخت،یه جایی خوندم؛ " کسانی که از گذشته درس نمی گیرند مجبور به تکرار آن هستند."

نمی دونم برنامه ام بازم مثل سال قبل روی صفحه کاغذ می مونه و به مرحله اجرا در نمیاد یا نه میتونم اجراش کنم (البته ما ایرانی ها عادت داریم فقط حرف بزنیم و در مرحله عمل وا بدیم،عادت داریم کارها را دقیقه نود انجام بدیم و... که خودتان بهتر از من همه اینها را میدانید.)ولی تمام سعیمو می کنم که حداقل بخش اعظم اونو انجام بدم.

الان دارم رو برنامم کار میکنم با چند نفری هم در حال مشورتم سعی می کنم،برنامه ام رو با دوستانی که لطف می کنن نظرات سازنده می دن در میون بذارم و نظرشون رو بپرسم امیدوارم  یه برنامه دراز مدت خوب رو تنظیم کنم و از سال هشتادوهفت اونو به اجرا بذارم.

از همه دوستان هم که لطف میکنن و مطالب منو مطالعه مکنن کمال تشکر را دارم و در خواست دارم اگر مطلبی و پیشنهاد و انتقادی  در جهت بهبود و پیشرفت وبلاگم دارند با بنده در میان بگذارند.درخواست دارم اگر نقدی دارید لطف کنید حتما همراه با پیشنهاد و راه حل همراه باشد تا بتوانم از آن بهره مثبت ببرم.

با تشکر مجدد از دوستان همرا ه ممنون میشم نظراتتون(در همه موارد) رو بگین