خانه و طبیعت
- نگاه انسان به عناصر طبیعت باعث می شود یک دسته از عناصر موهبت باشد و دسته دیگر تهدید . در واقع می توان عناصر طبیعت را ویژگی دانست ( نعمت و نهبت نسبی است و بستگی به آدمی دارد )
- نوآوری بدون عبور آگاهانه از سنت امکان پذیر نیست.
- تکلیف هنرمند تبدیل محدودیت به امکان است
- ارتباط با طبیعت و عناصر طبیعی نباید کوتاه مدت باشد بلکه بایستی با آن زندگی کنیم و آنرا خصوصی خود کنیم (حیاط خانه)
طبیعت آیه ای الهی است و عناصر آن نشانه های خداست و حضور آن در خانه موجب یاد خدا می شود و بهشتی کوچک درون خانه ایجاد می کند.
طبیعت سجده گاه انسان است ( با دیدن و به فکر فرو رفتن )
و حیاط تجلی گاه حضور طبیعت در خانه است ( حیاط خصوصی بدون دید دیگران چرا که در غیر اینصورت آّب و  درختان از آن ما نیست و همچون پارکی عمومی است )
زندگی ما در جسم خانه هامان حبس شده ، مبلمان ما پشت به حیاط است و ما رو به حیاط نداریم ، ما فقط کالبد حیاط را ایجاد می کنیم و این کالبد فاقد حیات است.
- مسکن جایی است که آدم در آن آرام می گیرد ؛ زمین ، مسکن کل (شهر) ، مسکن جز (خانه)
                                                                                                       "از کتاب ذخیره جرجانی"