برگشت نامه
برگشتم به دنیای کپی پیستهای ایران برگشتم به سرزمین وبلاگها و سایتهایی که پر از مطلبه اما تکراری برگشتم با یه دل پر پر از گلایه و شکوه....
وقتی حاصل مدتی وقت گذاشتنت رو توی 150 دقیقه از دست بدی وقتی با یه عالمه ابهام روبرو بشی اونم یه جایی که نباید چنین چیزی باشه و وقتی سئوالای کنکور!! (چیزی که ازش متنفرم و معتقد معیار مناسب انتخاب دانشجو نیست اونم تو رشته معماری) سخت باشه ونا مفهوم وقتی از یه جاهایی سئوال بیاد که معلوم نیست کجاست و وقتی .....
به هر حال هر چی که بود تمام شد باقی رو می سپارم به اونی که تواناترینه....
آمده ام تا دوباره در این دنیای قانونمند بی قانون بنویسم ...
با اهدافی که شاید به خاطر ایده آلیست بودنم هیچ گاه بهشون نرسم و ارضا نشم...
به هر رو برگشتم...
وقتی حاصل مدتی وقت گذاشتنت رو توی 150 دقیقه از دست بدی وقتی با یه عالمه ابهام روبرو بشی اونم یه جایی که نباید چنین چیزی باشه و وقتی سئوالای کنکور!! (چیزی که ازش متنفرم و معتقد معیار مناسب انتخاب دانشجو نیست اونم تو رشته معماری) سخت باشه ونا مفهوم وقتی از یه جاهایی سئوال بیاد که معلوم نیست کجاست و وقتی .....
به هر حال هر چی که بود تمام شد باقی رو می سپارم به اونی که تواناترینه....
آمده ام تا دوباره در این دنیای قانونمند بی قانون بنویسم ...
با اهدافی که شاید به خاطر ایده آلیست بودنم هیچ گاه بهشون نرسم و ارضا نشم...
به هر رو برگشتم...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 20:34 توسط پرهام شکوهی و مائده ضیاپور
|
این وبلاگ متعلق به پرهام شکوهی و مائده ضیاپور است.